Saturday, 14 July 2012

Suprasegmental Bahasa Melayu


Tekanan
Merupakan ciri lemah atau kerasnya suara penyebutan sesuatu suku kata. Biasanya berlaku pada suku kata dalam perkataan. Dalam bahasa Melayu tekanan berlaku dalam vokal. Bunyi vokal selalunya disebut dengan lantang dan boleh dipanjangkan. Lazimnya ia berlaku dalam suku kata yang kedua seperti “ki ta”, “ba pa”, “sa tu” dan seumpamanya. Bagi bahasa Inggeris tekanan boleh membezakan makna. Contohnya, Prog res bermaksud kemajuan (kata nama) Pro gres bermaksud  memajukan (kata kerja)  Dengan perkataan conduct insult dan semuanya boleh membawa maksud yang berbeza dalam bahasa Inggeris apabila dipakai tekanan pada suku kata yang berbeza.

Kepanjangan
Ia juga disebut sebagia pendek bunyi merupakan ciri khusus yang terdapat pada perkataan dalam bahasa-bahasa tertentu. Ciri kepanjangan dan panjang pendek ini juga boleh membezakan makna dalam bahasa-bahasa tertentu seperti bahasa Arab, Inggeris, tetapi tidak membezakan makna bagi bahasa Melayu. Ia di tanda dengan tanda titik dipanggil mora. Jika tanda mora itu satu titik    .    kepanjangan bunyinya setengah mora  ;  dua titik kepanjangan satu mora, dan jika empat titik :: kepanjangan ialah dua mora. Dalam bahasa Inggeris perbezaan makna terjadi apabila kepanjangan ini digunakan. Contoh, sit bermaksud duduk, dan si:t bermakna tempat duduk.
Jeda
Disebut persendian ialah ciri atau unsur hentian (senyap) dalam ujaran sebagai tanda pemisah unsur linguistik, iaitu perkataan, ayat dan rangkai kata. Jeda atau persendian ini ditanda dengan  + . Bagi bahasa Inggeris unsur ini membezakan makna. Contoh, I scream ‘’saya menjerit’’ dan ice cream ‘’aiskrim” bunyinya sama sukar dibezakan tetapi maknanya lain. Dalam bahasa Melayu, Terdapat rangkai kata yang boleh mengelirukan jika tidak memakai jeda, misalnya ujaran belikantin (belikan tin). Bagi membezakan makna itu perlu tanda dengan jeda seperti berikut:
                      Belikan + tin “ membelikan tin = tin yang dibeli”
                      Beli + kantin “ membeli kantin =  kantin yang dibeli”
Jeda atua persendian merupakan perbezaan dalam bahasa. Jeda juga digunakan untuk membezakan  makna ayat. Contoh :
‘Saya membaca buku kakak’ boleh dibezakan seperti berikut,
# Saya membaca buku kakak# (maksudnya saya membaca buku kepunyaan kakak)
# Saya membaca buku# kakak (saya memberitahu kakak bahawa saya membaca buku)
Tona
Merupakan naik turun suara dalam pengucapan. Banyak bahasa mempunyai tona dan ia mengubah makna. Terdapat dua jenis tanda yang berbeza digunakan untuk membezakan tinggi rendah sesuatu perkataan. Pertama menggunakan tona mendatar, seperti “ibu”. Kedua tona meninggi, contoh “guni”. Ketiga tona turun-naik, contoh “kuda” dan akhir sekali tona menurun, contohnya “marah”. Yang kedua memakia tanda nombor 1 hingga 4 untuk menunjukkan perbezaan tona, Tona tinggi (keras) menggunakan satu, tona sederhana tinggi (keras)  menggunakan dua, tona rendah (lemah) menggunakan tiga dan tona sangat rendah (sangat lemah) menggunakan empat.
Intonasi
Turun naik nada suara dalam pengucapan ayat atau prasa. Intonasi juga disebut lagu bahasa. Bahasa Melayu terdapat pelbagai intonasi atau lagu yang terdapat dalam ayat. Contohnya ayat berita yang menurun pada akhir ayat, ayat tanyapula meninggi apaila di akhir ayat. Semua jenis ciri suprasegmental, iaitu tekanan, kepanjangan, jeda, tona secara kombinasi turut membentuk intonasi dalam ayat dan digunakan dalam pertut

No comments:

Post a Comment

Post a Comment